Απόδραση σε πολυκάναλο Σύμπαν

[Ν.Κ.]

Στο 3ο μέρος θα ασχοληθούμε με τις δυναμικές αντιθέσεις στην μουσική.
Υπάρχουν διάφοροι ορισμοί με τον δικό τους τρόπο υπολογισμού όπου εξετάζεται η μέγιστη κορύφωση το peak δηλαδή σε σχεση με την μέση στάθμη.
Για την αποτύπωση αυτής της αναλογίας χρησιμοποιείται ο όρος δυναμικό εύρος dynamic range. Αξίζει να σημειωθεί ότι ένας νορμάλ θόρυβος εμφανίζει δυναμικό εύρος της τάξεως των 4 db.
Μουσική έντονα κομπρεσαρισμενη με δυναμικές αντιθέσεις μικρότερες των 10dB που ομοιάζει συνθήκες θορύβου εννοειται οτι μονον αρνητικό αντίκτυπο έχει κατά την ακρόαση. Η Μουσική ζει μέσω των δυναμικών αντιθέσεων.
Δυναμικο εύρος μεταξυ 10-16 θεωρείται οκ και φυσικά κομμάτια με εύρος άνω των 16dB θεωρειτσι εξαιρετικό.
Το δυναμικό εύρος όμως ως τιμή δεν δίνει πληροφορίες για το πώς κατανέμεται αυτό στο πεδίο των συχνοτήτων.

Με την μέθοδο Crest Faktor μπόρεσαν εταιρίες Που δραστηριοποιούνται στον τομέα των λαιβ συναυλιών όπως η Meyer Sound να εξακριβωσουν και να αποτυπωσουν τις δυναμικές αυτες αντιθέσεις σε σχεση με τις συχνοτητες.
Όπως φαίνεται στο παρακάτω γράφημα οι δυναμικές αντιθέσεις αυξάνονται οσο μετακινουμαστε στις υψηλές συχνότητες φτάνοντας ακόμη και σε τιμές της τάξεως των 27dB στα 8κΗz.

Βέβαια αυτές οι πραγματικά ακραίες τιμές κορύφωσεων αφορούν λαιβ κοντσερτα και επομένως εμείς για την μουσική που ακούμε στο σπίτι θα θεωρήσουμε ως ρεαλιστικές μικρότερες τιμές crestfaktor αλλα παράλληλα υιοθετώντας αυτη την αυξητική τάση από τα 400Hz και πάνω.

Με βάση αυτό ως δεδομένο προκύπτουν 3 κατηγορίες ηχοσυστήματων με την δική τους καμπύλη που περιγράφει τις απαιτούμενες προδιαγραφές για κάθε σύστημα

Επομένως το κάθε σύστημα θα πρέπει να είναι σε θέση να αποδώσει τις κορυφωσεις που προδιαγραφονται στον πίνακα.
Για παράδειγμα ένα απλά καλό σύστημα θα πρέπει να μπορεί να αποδώσει τα εξής

50Hz 10dB crestfaktor
1kHz 13dB
8kHz 21db

 

[Ν.Κ.]

Συνεχίζουμε εκεί που το αφήσαμε πριν το shut down

Λαμβάνοντας υπόψιν τις δυναμικές αυξομειώσεις που εμφανίζονται στην μουσική και μάλιστα σε σχέση με τις συχνοτητες καταλήγουμε σε μια καμπύλη όπως φαίνεται παραπάνω.

Τι σημαίνει αυτό όμως πρακτικά?
Λαμβάνοντας υπόψιν την γενική ενεργειακή κατανομή της μουσικής στο φάσμα των συχνοτήτων (μέση στάθμη) και προσθέτοντας τις κορυφωσεις των δυναμικών αντιθέσεων που θα πρεπει να αποδώσει το σύστημα προκύπτουν οι
ανάλογες τελικές καμπύλες πάνω δεξιά.

Κάτι παρόμοιο βρήκα και σε βιντεακι αλλού ομιλητή που θέτει ακόμη ένα σημαντικό ερώτημα :Αν το τουιτερ μπορεί να φάει στο κεφάλι 1000 W χωρίς να καεί
Συνδέονται όμως κατά έναν περίεργο τρόπο.

Οι διακεκομενες αποτυπώνουν τις κορυφωσεις.

Μπορεί να δεχτεί όμως 1000W?
Ειναι όπως οι λάμπες φωτισμού. Αν την αφήσεις ανοικτή και προσπαθήσεις μετά να την πιάσεις θα καείς. Αν την αναβοσβησεις όμως οχι

Ας επιστρέψουμε όμως στον κεντρικό ομιλητή παραθέτωντας ενα παράδειγμα

 

[Ν.Κ.]

Ένα Μιντγουφερ με συγκεκριμένη ευαισθησία για μια ένταση ήχου 94dB στο 1m. στα 200Hz θα χρειαστεί 8Watt για να αποδώσει την στάθμη αυτή.

Για τις δυναμικές κορυφωσεις όμως αρκετά παραπάνω όπως φαίνεται στον πίνακα.
100W για +17dB έτσι ώστε να καλύψει την δυναμική κορύφωση
150W για 19dB
250W για 21 dB

Σε δυνατές εντάσεις με δυναμικες κορυφωσεις η ευαισθησία του μεγαφώνου παίζει αποφασιστικό ρόλο.

Ένα τυπικό τουιτερ θα χρειαστεί πολλή μεγαλύτερη ισχύ για να αποδώσει τις κορυφωσεις, για αυτό και σε αυτές τις περιπτώσεις είναι σαφώς προτιμητέα ηχεία διαφορετικής αρχιτεκτονικής, κόρνες κτλπ.

 

[Ν.Κ.]

Υπάρχουν λαμπατοι ενισχυτές καθώς και ενισχυτές τάξης Α χαμηλής ισχυος.
Εδω θα πρέπει να αντιστρεψουμε το ερώτημα κσι να αναρωτηθούμε τι είδους ηχεία θα χρειαστούμε έτσι ώστε να αοοδωθουν οι δυναμικές κορυφωσεις.
Ηχεία μεγάλης ευαισθησίας τα οποία είναι πρακτικά ογκώδη και ακριβά.
Για παράδειγμα

Για ένα σύστημα high quality είδαμε ότι για μεγάφωνο ευαισθησίας 85dB/W Θα απαιτηθούν 150Watt για να καλυφθεί μια δυναμική κορύφωση της τάξεως των 107dB

Για να πετύχουμε το ίδιο αποτέλεσμα με ενισχυτή 15Watt θα χρειαστούμε ηχεία μεγάλης ευαισθησίας 95 dB/1W
Αντιστοιχα για 40W ενισχυτη θα πρέπει να διαθέτουμε ηχεία με ευαισθησία 91dB/W.
Ηχεία δλδ με χαρακτηριστικά πολύ πανω απο τον μέσο όρο που έχουν το ανάλογο κόστος.

Είναι συνετό να διαθέτουμε δυνατούς ενισχυτές καταλήγει

Ετσι ολοκληρώνεται και το 3ο μέρος.
Ακόμη όμως απάντηση δεν πήραμε στο καυτό ερώτημα πόσο μεγάλο είναι μεγάλο αρκετά

 

[Ν.Κ.]

Πάμε δυνατά για το φινάλε κορίτσια

Μέχρι στιγμής ασχοληθήκαμε με την ένταση του ήχου και ασφαλείς στάθμες ακρόασης

Την ευαισθησία του ακουστικού μας συστήματος παρουσιάζοντας τις ανάλογες καμπύλες στο συχνοτικο φάσμα αλλά και με την ενεργειακή κατανομή της μουσικής στις διάφορες συχνότητες.
Διαπιστώσαμε ότι η μουσική έχει περισσότερη ενέργεια στις χαμηλές συχνότητες κάτι απολύτως λογικό αφού το αυτί μας σε αυτές δεν είναι τόσο ευαίσθητο. Δεν θα είχε νόημα να παίζουν οι μουσικοί κάτι που δεν ταιριάζει στην ευαισθησία των αυτιών μας.

Τέλος ασχοληθήκαμε με τα δυναμικά που εμφανίζει η μουσική και τις δυναμικές κορυφωσεις που πρέπει να αποδώσουν από το ηχοσύστημα.
Διαπιστωσαμε πως οι κορυφωσεις αυτες τα στιγμιαία peaks εχουν αυξητική ταση οσο αυξάνονται οι συχνότητες.
Ετσι οριοθετησαμε 3 κατηγορίες συστημάτων διαφορετικής ποιότητας με τις δικές τους προδιαγραφές όπως φαίνεται στο παρακάτω γράφημα.

Quality, High quality Και high end.
Ετσι προκύπτουν τα χάι εντ σύστηματα και όχι βάση τιμολόγησης, μάθαμε τώρα κάθε καποτα που κοστίζει ακριβά να θεωρείται χαιεντ.

Ας περάσουμε όμως σιγά σιγά στην επίδραση του χώρου και πως αυτή μεταφράζεται στην επιλογή κατάλληλων ηχειων και ενισχυτή.

Λαικς δεν βλέπω όμως να κάνετε

 

[Ν.Κ.]

Από την στιγμή που τα ηχεία μας θα τοποθετηθούν σε κλειστό χώρο θα πρέπει να λάβουμε υπόψιν και την επίδραση αυτού.

Έξω, στο ελεύθερο πεδίο θα πρέπει να υπολογισουμε μια μείωση της έντασης όσο απομακρυναστε από την πηγή εκπομπής ήχου.
Συγκεκριμένα για συνθήκες ελεύθερου πεδίου η ένταση μειώνεται κατά 6dB για κάθε διπλασιασμό της απόστασης.
Εδω να σημειώσω πως μιλάμε για ηχεία συμβατικής αρχιτεκτονικής και όχι για ειδικά ηχεία line arrays.

Στο εσωτερικό ενός χώρου όμως έχουμε όχι μόνον την άμεση ενεργεια που εκπέμπουν τα ηχεια αλά και την έμμεση εξαιτίας των ανακλασεων.
Βρισκόμαστε στο πεδίο διάχυσης.
Αυτό συνεπάγεται μια πτώση μικρότερη των 6 dB για κάθε διπλασιασμό της απόστασης ακρόασης.
Πιο συγκεκριμένα στα 2μετρα έχουμε πτώση 4dB και κατόπιν 3dB πτώση για κάθε περαιτέρω διπλασιασμό.

Εάν δλδ Τα ηχεία βγάζουν 90dB στο 1μετρο τοτε στον πρώτο διπλασιασμό στα 2μετρα θα έχουμε 86dB ενώ στα 4μ ακομη μισ πτώση της τάξης των 3dB κτλπ όπως φαίνεται στο παρακάτω διάγραμμα

 

[costas EAR]

Ένα Μιντγουφερ με συγκεκριμένη ευαισθησία για μια ένταση ήχου 94dB στο 1m. στα 200Hz θα χρειαστεί 8Watt για να αποδώσει την στάθμη αυτή.

Για τις δυναμικές κορυφωσεις όμως αρκετά παραπάνω όπως φαίνεται στον πίνακα.
100W για +17dB έτσι ώστε να καλύψει την δυναμική κορύφωση
150W για 19dB
250W για 21 dB

Κάποτε θα φτάσεις να σκεφτείς κι εσύ, αυτό το καημένο το μιντγούφερ, τι ισχύ θα χρειαστεί στους 80 κύκλους (κι όχι στους 200 που λες).

Η ισχύς είναι ανάλογη του εμβαδού της κυματομορφής, και στις χαμηλότερες συχνότητες το εμβαδό είναι χαοτικά μεγαλύτερο. (Γι'αυτό τα τουιτερ χρειάζονται πολύ χαμηλότερη ισχύ).

Τα πράγματα δυσκολεύουν κι άλλο, όταν κάποτε φτάσεις να σκεφτείς ότι με κρος στους 80, το μιντγούφερ του δορυφόρου θα χρειαστεί να παίζει μέχρι 40 κύκλους.

Κι έτσι, μερικά χρόνια αργότερα, θα διαβάσεις αυτά που έγραψα στο θρεντ περί δυναμικού εύρους, για να δεις τα τελικά συμπεράσματα..

 

[costas EAR]

Προ αμνημονεύτων ετών, τα περισσότερα έχει πάνω από 10-ετία, είχα ανεβάσει εδώ στο φόρουμ αυτά τα διαγράμματα:

Στο πρώτο, έχω σημειώσει κατ'επανάληψιν ως ενδιαφέρον το εύρος μεταξύ 80-100 Φον, για τις ασυμπίεστες κορυφές του δυναμικού εύρους στην αναπαραγωγή, πάντα επί της mlp:

Εδώ, την σχέση δυνατοτήτων SPL του μιντγούφερ του δορυφόρου, αναλόγως διαμέτρου και απαιτούμενης συχνότητας αναπαραγωγής, πρόσεξε: στο 1μ απόσταση ακρόασης:

Εδώ, την διαφορά των λοβών:

Εδώ, το θόρυβο περιβάλλοντος:

Και δω, πάλι πάνω στο πρώτο γράφημα, το συνολικά διαθέσιμο χρήσιμο εύρος στάθμης για τη θέση ακρόασης:

Την τελευταία 10-ετια, είτε χρησιμοποιούσα άλλες, πιο σύγχρονες πηγές (κυρίως τη Βίβλο της CEDIA), είτε έγραφα μόνον τα συμπεράσματα.

Για να κόψεις δρόμο, πάνε κατευθείαν στη Βίβλο.

Δεν χρειάζεται άλλη πηγή. Καμία.
Στο υπογράφω.

Σταμάτα λοιπόν την ενασχόληση με οτιδήποτε άλλο, κάνε μια χάρη στον εαυτό σου..
Κατέβασε αυτό, διάβασε, και τελείωνε.

Από αυτή τη σύγχρονη Βίβλο, μπορείς να κάνεις "μαθήματα" ουσίας, πάνω σε όλα όσα αφορούν την υψηλή πιστότητα αναπαραγωγής.

Τέλος.

 

[Ν.Κ.]

Βλέπετε ρε παιδιά τι τραβάω ο φουκαράς εδώ μέσα?

Ας τελειώσω την παρουσίαση και πείτε μετά ότι θέλετε.

Σε συνθήκες πεδίου διάχυσης θα έχουμε για απόσταση ακρόασης 4μετρων μακριά από την πηγή ηχείο μια πτώση της τάξεως των 7ντεσιμπελ σε σχέση με την ένταση στο 1μετρο.
Αυτό είναι μια πραγματικότητα.

Παράλληλα όμως σύμφωνα με την θεωρία η τοποθέτηση ενός ηχείου πλησίον τοιχωματικων ορίων θα προκαλέσει μια αύξηση κέρδος στην ένταση
Όπως φαίνεται στο γράφημα η τοποθέτηση ενός ηχείου στην ακμή δαπέδου με τοιχο Θα μας δώσει ένα κέρδος της 5αξεως των 12dB

Ειναι όμως έτσι και στην πραγματικότητα και για όλες τις συχνοτητες?

Από τις έρευνες που πραγματοποιήθηκαν και δημοσιεύθηκαν κατά καιρούς προκύπτει ότι αποτυπώνει τις πραγματικές συνθήκες αλλά βεβαίως στις χαμηλές συχνότητες, στις συχνότητες δλδ που το ηχείο ακτινοβολεί σε μεγάλο εύρος γωνία έτσι ώστε τα όρια να στενεύουν αυτό το εύρος εκπομπής ήχου.
Οι μετρησεις επαληθεύουν την θεωρια αυτή.

Παράλληλα σε άλλες έρευνες με μετρήσεις ηχειων σε 22 διαφορετικές θέσεις αποτυπώνεται εξίσου η αύξηση της έντασης στις χαμηλές συχνότητες εξαιτίας του κλειστού χώρου.
Το φαινόμενο αυτό ξεκινά από τα 200Hz και αυξάνεται σε κέρδος στις χαμηλότερες συχνότητες.

Στα 50Hz για παράδειγμα έχουμε μια αύξηση της τάξεως των 7dB.
Βέβαια μιλάμε για μέσο όρο χωρίς να λαμβάνουμε υπόψιν τις ανωμαλίες εξαιτίας των modes του χώρου.

Πρακτικά θα λέγαμε ότι μέσα στον χώρο και στο πεδίο διάχυσης όπου βρισκόμαστε θα έχουμε σε 4μ απόσταση μια απώλεια κατά 7dB σε όλες τις συχνοτητες, για παράδειγμα στα 50Hz και στα 8KHz που θα μας απασχολήσουν μετέπειτα, ενω ταυτόχρονα ο χώρος μας δίνει στις χαμηλές συχνότητες ένα κέρδος, 7dB στα 50Hz για παράδειγμα.

Πως συνδέονται ομως η ένταση του ήχου, η ενεργειακή κατανομή των μουσικών ειδών, οι στιγμιαίες δυναμικές εξάρσεις κορυφωσεις έντασης, η απόσταση ακρόασης και η ενέργεια του χώρου?

Η σύνδεση όλων αυτών θα αναλυθεί μέσα από συγκεκριμένα παραδείγματα.
Μείνετε συντονισμένοι

 

[n_olympios]

Σταμάτα λοιπόν την ενασχόληση με οτιδήποτε άλλο, κάνε μια χάρη στον εαυτό σου..
Κατέβασε αυτό, διάβασε, και τελείωνε.

View attachment 387711

Από αυτή τη σύγχρονη Βίβλο, μπορείς να κάνεις "μαθήματα" ουσίας, πάνω σε όλα όσα αφορούν την υψηλή πιστότητα αναπαραγωγής.

Τέλος.

Ιδού και ο άμεσος σύνδεσμος για να μην έχετε δικαιολογία.

https://cedia.org/site/assets/files/6057/cedia-cta_rp22_v1_2_sept_2023.pdf

 

[costas EAR]

Να σημειώσω πως πάνω από 100 Φον, δεν θες.
Ούτε για στιγμιαίες κορυφές. Ποτέ.

Ωστόσο, τα 100 Φον, δυστυχώς (πολύ δυστυχώς) τα θες. Ακόμα και μόνον για τις στιγμιαίες κορυφές.

Δείτε λοιπόν, με ευλαβική προσήλωση τις SPL στάθμες ανά συχνότητα που ακολουθούν την γραμμή των 100 Φον, με ιδιαίτερη έμφαση τόσο στην 3η οκτάβα, όσο και πιο κάτω.

Και προσευχηθείτε.

 

[Ν.Κ.]

Αφού λοιπόν ολοκληρώθηκε το θεωρητικό κομμάτι περνάμε στην πράξη.

Ας υποθέσουμε πως βρισκόμαστε σε έναν τυπικό χώρο ακρόασης όπου καθόμαστε 4 μετρα μακριά από το ηχοσύστημα, μας ενδιαφέρει η ποπ ροκ μουσική και επιθυμούμε να ακούσουμε σε δυνατές εντάσεις στα 90dB A.

Τα 90dBA αφορούν την μέση στάθμη στην συχνότητα αναφοράς των 630Hz.

Με στόχο τα 90dB A(630Hz) στην θέση ακροασης θα προσπαθήσουμε να υπολογισουμε ποια θα πρέπει να είναι η ένταση του ηχείου στο 1μετροωαλλα και η ενίσχυση που θα πρέπει να δεχθεί ώστε να πιάσουμε τις προδιαγραφές.

Στα 50Hz εξαιτίας της μεγαλύτερης κατανομής ενέργειας στην συχνότητα αυτή σε σχέση με την συχνότητα αναφοράς θα πρέπει να προσθέσουμε 9dB.
Λαμβάνοντας τώρα τις στιγμιαίες κορυφωσεις επιπέδου χαιεντ στα 50Hz , το οποίο νωρίτερα θέσαμε ως ανώτατο όριο δυναμικού εύρους που βασικά βρίσκει εφαρμογή στο στούντιο με υλικό ασυμπίεστο θα πρέπει να προσθέσουμε ακόμη 14dB.
Επομένως η στιγμιαία στάθμη στην θέση ακροασης για τα 50Hz θα πρέπει να είναι 113dB.

Επιπλεον λόγω της απόστασης ακρόασης στα 4μετρα είναι απαραίτητο το σύστημα να βγάζει άλλα 7dB στο 1μετρο έτσι ώστε να ισοσκελιζεται η απώλεια στάθμης εξαιτίας της απόστασης.
Από την άλλη σε κλειστό χώρο οι χαμηλές συχνότητες αυξάνονται κατά 7dB (μέσος ορος). Θα αφαιρέσουμε επομένως 7dB
Τέλος επειδή το σύστημα αποτελείται από 2 ηχεία και στις χαμηλές έχουμε να κάνουμε με correlated mono signal, δλδ συμμετέχουν και τα 2 θα αφαιρέσουμε ακόμη 6dB.

Πρακτικά δλδ το κάθε ηχείο στο 1 μετρο θα πρέπει να μπορεί να βγάλει σε στιγμιαία ένταση 107 dB Και μέση ένταση 93dB.

SPL peakspeaker 1m. : 107db
SPL averagespeaker 1m. : 93dB

Τι γίνεται όμως στα 8kHz?

 

[Ν.Κ.]

Στα 8kHz για ίδια στάθμη έντασης του ήχου λοιπόν

Θα πρέπει μα αφαιρέσουμε 9dB διότι σε αυτή την συχνότητα η μουσική έχει λιγότερη ενέργεια αλλά για χαιεντ δυναμικά θα προσθέσουμε 24dB.
Επομένως στην θέση ακρόασης θα πρέπει το σύστημα να βγάζει 105,7dB

Εξαιτιας της απόστασης θα προσθέσουμε αλλά 7dB που πρέπει επιπλέον να αποδώσει στο 1μετρο.
Επειδή όμως τώρα δεν έχουμε correlated mono signal Θα αφαιρέσουμε 3dB.
O xωρος επίσης στην συχνότητα αυτή δεν δίνει κάποιο κέρδος.

Τελικά το κάθε ηχείο θα πρέπει να βγάζει την παρακάτω ένταση
SPL peakspeaker 8ΚHz 1m. : 110dB
SPL averagespeaker 8kHz 1m. 85dB

 

[Ν.Κ.]

Το ηχείο Νabucco της εταιρίας ari Acoustics το οποίο είναι τριδρομο ενεργό κλειστής καμπίνας με 2 μεμβράνες 9,5 - 10ιντσων

προδιαγραφεται με πραγματικο βαθμό ευαισθησίας σε συνθήκες ελεύθερου πεδίου στα 50Hz με 83dB 1W/1m.

ΠΠρακτικά αυτό σημαίνει ότι για τις απαιτήσεις σε στιγμιαίες κορυφωσεις θα πρέπει να ενισχυθεί με 224Watt.

Για την μέση στάθμη με 9Watt.

Εαν έχουμε δηλαδή έναν λαμπατο ενισχυτή 40W δεν Θα υπάρξει κάποιο πρόβλημα να αποδώσουν τα μεγάφωνα την μέση στάθμη. Τα δυναμικά όμως θα υποφέρουν.

Στα 8 kHz τώρα που αναλαμβάνει το τουιτερ έχουμε διαφορετική ευαισθησία.

Για τις απαιτήσεις λοιπόν που θέσαμε θα χρειαστούν για τις στιγμιαίες κορυφωσεις 100Watt ενω γα την μέση στάθμη μόλις 0,3Watt

Αυτός είναι και ο λόγος που στουντιακα μονιτορς όπως αυτά της τζενελεκ, της Adam κτλπ τοποθετούν ενισχυτές 100-150Watt για το τουιτερ

 

[Ν.Κ.]

Ασχοληθήκαμε με τις απαιτήσεις ενός χαιεντ συστήματος, δυνατές στάθμες με μεγάλο δυναμικό εύρος. Πέρα από αυτό το όριο δεν βλέπει κάποιο νόημα.
Το χαιφαι όμως δεν είναι είναι αποκλειστικά χαιεντ. Αν ανοίξουμε την εικόνα θα δούμε ότι ξεκινάει με μικρότερες απαιτήσεις και εκεί θα μας καλύψει μια μεγαλύτερη γκάμα ηχειων.

Στα 86.dB στάθμη με μικρότερο εύρος δυναμικών και μειωμένη αποσταση ακροασης Θα λέγαμε ότι είναι η αφετηρία.
Εννοείται ότι δεν αναφερόμαστε σε κινηματογραφο, χιπ χοπ μουσική σε δυνατές εντάσεις, η ιδιαίτερα κομμάτια κλασικής που ξεφεύγουν απο τον μέσο όρο. Εκεί θα χρειαστεί υπογουφερ.

Ούτε επίσης κάναμε αναφορά στα επίπεδα παραμόρφωσης.
Τέτοια θέματα θα αναλυθούν σε μελλοντικες παρουσιάσεις.

Πρακτικά το μέγεθος του ηχείου και των ενισχυτών επιρεαζεται από όλους τους παράγοντες που αναφέρθηκαν και τις εκάστοτε απαιτήσεις στόχους που έχουμε θέσει.

Κάπως έτσι ολοκληρώνεται η παρουσίαση για την απάντηση του ερωτηματος πόσο μεγάλο είναι μεγάλο αρκετά

 

[Ν.Κ.]

Μελέτησα ξανά τα βίντεο, διάβασα και τα σχόλια και μπορώ να πω ότι κατέληξα σε κάποια βασικά συμπεράσματα.
Ειδα και λίγο το θέμα εδώ με το δυναμικό εύρος. Εντάξει δεν έβαλα τα ηχεία να παίξουν τέρμα για να μετρήσω τις κορυφές με μουσικο περιεχόμενο και κατόπιν τον θόρυβο ηρεμίας στον χώρο
Τεσπα θα πω τι κατάλαβα εγώ. Τι καταλαβαίνουν οι άλλοι είναι δικό τους θέμα

 

[Ν.Κ.]

Μελέτησα λοιπόν τα βίντεο και τα σχόλια που τα συνοδεύουν και κατέληξα επιτέλους σε κάποια συμπεράσματα.

Οι δυναμικές αντιθέσεις δίνουν πνοή στην μουσική. Είναι επομένως απαραίτητο να μπορεί ένα σύστημα να αποδώσει όχι μόνον την βασική ενέργεια που περιέχει η μουσική αλλά και τις κορυφωσεις αυτής.
Καλά όλα τα υπόλοιπα, οι ψηφιοαναλογικοι μετατροπείς, τα σπινοραματα, τα τρίγωνα ακροασης αλλά αν δεν μπορεί ως ηχοσύστημα να αποδώσει όλη την ενέργεια μιλάμε για σκέτη αποτυχία.

Προφανώς θέλουμε μια ικανή στάθμη ακρόασης έτσι ώστε να διατηρείται η ισορροπία της ηχογράφησης.
Χαμηλές στάθμες διαταρασουν αυτό το μπαλανς και χρειάζονται εργαλεία λαουντνες.
Η μουσική έχει διαφορετική ενέργεια σε κάθε συχνότητα και ταιριάζει αυτή η ενεργειακή κατανομή της μουσικής με την λειτουργία του ακουστικού μας συστήματος. Θα ήταν βλακώδες να δημιουργούν οι μουσικοί κάτι το οποίο δεν ταιριάζει στην λειτουργία του αυτιού και την ευαισθησία αυτού.
Από την άλλη έχουμε δυναμικές αντιθέσεις, διαφορετικές σε κάθε συχνότητα. Για το δυναμικό εύρος υπάρχουν διαφορετικοί ορισμοί αλλά για τα μακροδυναμικα αυτό που ενδιαφέρει είναι το μέγεθος των δυναμικών κορύφωσεων με βάση την μέση στάθμη.
Αυτό αποτυπώνει και το crest faktor. Το Ενδιαφερον ειναι πως αυτες οι κορυφωσεις έχουν μεγαλύτερο εύρος στις υψηλές συχνότητες.

Ο χώρος πρέπει επίσης να ληφθεί υπόψιν. Είναι βασικά χαζό να κάνουμε πράξεις χωρίς να βάζουμε στην εξίσωση τον χώρο, την ενέργεια αυτού.
Αλλά και το μπάσο. Είναι μονοφωνικο και τι σημαίνει αυτό για το στέρεο ηχοσύστημα?

Στο τέλος προκύπτουν συστήματα διαφορετικών απαιτήσεων με διαφορετικά στανταρτς.

Καταλήγουμε λοιπόν ότι ένα σοβαρό χαιφαι θα πρέπει να μπορεί σε ικανή στάθμη ακροασης 86dB και αποσταση ακροασης 2 μέτρων να μπορεί να βγάλει 102dB στο 1m.

96dB στο 1m το κάθε ηχείο στα 50Hz
99dB στο 1m τα κάθε ηχείο στα 8kHz.

Αυτή είναι η αφετηρία. Εάν έχετε ένα τέτοιο ηχοσύστημα που μπορεί να αποδώσει αυτές τις κορυφές με αποδεκτή παραμορφωση έχετε κάνει το 1ο μεγάλο βήμα.
Αν όχι, πάρτε ηχεία και ενισχυτές που να μπορούν

Απλά είναι τα πράγματα.

 

[Ν.Κ.]

Ας περάσουμε όμως στο κορυφαίο μοντέλο της εταιρείας το ηχείο Nabucco για να δούμε τις απαιτήσεις και τον τρόπο υλοποίησης του συγκεκριμένου κονσεπτ.

Αρχικά θα πρέπει να δημιουργηθεί το πλαίσιο, οι επιθυμίες και οι τεχνικοί στόχοι.
Ως επιθυμίες.
Ακρόαση σε δυνατές στάθμες 90dB, αναπαραγωγη χαιεντ δυναμικών, αποστάσεις ακροασεις στα 4μετρα, διαστάσεις φιλικές ως προς τον χώρο αλλά και δυνατότητα τοποθέτησης κοντά σε τοίχο.,κατάλληλο για κάθε στυλ μουσικής .

Επιλεον εστιάζοντας στον ηχο τέθηκαν ως στόχοι
Μια ευρεία ηχητικη εικόνα, καθαρότητα, σφιχτό μπάσο με σωστή παλμικη απόκριση.

Τεχνικοί στόχοι
Κατάλληλο για κάθε είδος μουσικής όπου θα μπορεί να αποδωθει η ενέργεια που περιέχει η ποπ μουσική μαζί με τα τις δυναμικές κορυφωσεις, μεγάλο εύρος διασποράς του ήχου στις μεσο υψηλές συχνότητες, χαμηλες παραμορφωσεις, σφιχτό μπάσο με σωστό impulse response.

Σχετικά με το μπάσο τέτοιες προδιαγραφές μπορούν να επιτευχθουν βέλτιστα με κλειστές καμπίνες οπου θα απαιτηθούν μεμβράνες με μεγάλη επιφάνεια.

Η απαίτηση για τοποθέτηση πλησίον ενός τοίχου προκύπτει από την συμπεριφορά ενός ηχείου στις χαμηλές συχνότητες όταν τοποθετηθεί πλησίον ενός τοιχωματικου ορίου.

Επειδή σε αυτές τις συχνοτητες το ηχείο ακτινοβολεί και προς τον οπίσθιο τοίχο έχει σαν συνέπεια να δημιουργούνται ακυρώσεις σε κάποιες συχνότητες.
Σύμφωνα με το φαινόμενο αυτό θα πρέπει το ηχείο - μεμβράνη να τοποθετηθεί είτε πολύ κοντά στον τοίχο σε απόσταση μικρότερη των 60 εκ ιδανικά μηδέν εκατοστά από τον τοίχο ή σε απόσταση μεγαλύτερη του 1,1μετρου 1,5-2,0m
ουτως ώστε αυτές οι ακυρώσεις να μεταφερθούν σε ανώτερες συχνότητες.

Αυτό θέτει ως προϋπόθεση ένα ηχείο μικρού βάθους έτσι ώστε η μεμβράνη να βρίσκεται 20-25 cm μακριά από τον τοίχο.
Κάτι τέτοιο ομως, ενα ηχειο μικρού βάθους οδηγεί αναγκαστικά στην αύξηση της διάστασης του πλάτους, κάτι που αποτελεί πλεονέκτημα όσον αφορά τον τρόπο που ακτινοβολεί το ηχείο.
Σαφώς υπό αυτές τις συνθήκες είναι αδύνατη η δημιουργία μιας καμπίνας μεγάλου όγκου 100-200 λιτρων.

 

[thva]

το ηχείο Nabucco

Κατάλληλο για κάθε είδος μουσικής όπου θα μπορεί να αποδωθει η ενέργεια που περιέχει η ποπ μουσική

Nabucco λέει , δε λέει Madonna.

Η αλήθεια είναι ότι η Μαντόνα έχει πολύ καλές εγγραφές βέβαια.

 

[Ν.Κ.]

Είπα και γω πόσο θα συγκρατηθείς

Περίμενε να δεις κι την συνέχεια