Εντάξει, δεν πειράζει. Εξάλλου 5 λεπτά στο σκρουτζ αρκούν.ΔιαφωνώΜια χαρά ΚΑΙ μεγάλα ηχεία φτιάχνουν.
Most visitors online was 2650 , on 2 Apr 2025
Εντάξει, δεν πειράζει. Εξάλλου 5 λεπτά στο σκρουτζ αρκούν.ΔιαφωνώΜια χαρά ΚΑΙ μεγάλα ηχεία φτιάχνουν.
Όρκο δεν παίρνω αλλά νομίζω ΜηθυμνηςΣτην Τενέδου όπως κατέβαινες αριστερά ;
Ή κάθετο στενό σε άλλη πλατεία της Πατησίων θυμάμαι ;
Ναι Μηθύμνης έχεις δίκιο. Είχα αγοράσει το 1986 πρωτο έτος με τα χρήματα της υποτροφίας μου λόγω εισαγωγής χα χα έναν marantz κια κάτι άλλα απο εκεί. Ακόμη παίζουν , no joke. χωρίς βλάβη ποτέ. Είχα κατέβει για αυτόν τον λόγο και μόνο Αθήνα απο Θεσσαλονίκη.Όρκο δεν παίρνω αλλά νομίζω Μηθυμνης
Όρκο δεν παίρνω αλλά νομίζω Μηθυμνης
Αυτό ήταν που για τους ακροατές είχε φτιάξει μια ξύλινη εξέδρα ή το μπερδεύω με άλλο? Μιλάω για το 1981.Ναι Μηθύμνης έχεις δίκιο. Είχα αγοράσει το 1986 πρωτο έτος με τα χρήματα της υποτροφίας μου λόγω εισαγωγής χα χα έναν marantz κια κάτι άλλα απο εκεί. Ακόμη παίζουν , no joke. χωρίς βλάβη ποτέ. Είχα κατέβει για αυτόν τον λόγο και μόνο Αθήνα απο Θεσσαλονίκη.
Όπως εμπαινες αρσιτερά είχε ράφια μέχρι πάνω με ενισχυτές κλπ και πατούσες κουμπιά που άκουγες διάφορους συνδυασμούς πηγών, ενισχυτών και ηχείων. Μετά νομίζω αυτός έκανε αντιπροσωπιεία γνωστή και μεγάλη που ξέρω το όνομα της αλλά δεν είμαι σίγουρος όποτε δεν την λέω.
Μηθύμνης.Στην Τενέδου όπως κατέβαινες αριστερά ;
Ή κάθετο στενό σε άλλη πλατεία της Πατησίων θυμάμαι ;
Σωστά αυτά που λες, αλλά επίτρεψέ μου να παρατηρήσω ότι στην δεκαετία του 60 δεν υπήρχε καθόλου ως χόμπυ. Δειλά δειλά ξεκίνησε στην χώρα μας την δεκαετία του 70 και επεκτάθηκε από τις αρχές της δεκαετίας του 80. Το 1977, όταν οι συγχωρεμένοι γονείς μου μού έφεραν ως δώρο στο σπίτι στερεοφωνικό σε διακριτά κομμάτια ήμουν ο μοναδικός στην παρέα της γειτονιάς και ο δεύτερος μεταξύ συμμαθητών που διέθετε κάτι τέτοιο και φυσικά καμάρωνα γι αυτό. Και αυτά μάλιστα σε κοινωνικοοικονομικά αναπτυσσόμενη περιοχή των Β.Π. της Αθήνας - έχει και αυτό νομίζω τη σημασία του.Πολλά έχουν αλλάξει από την 10ετία του 60-70 μέχρι σήμερα. Από ένα χόμπυ για τον οποιοδήποτε σήμερα έγινε ένα χόμπυ για λίγους. Τεράστιος αριθμός κατασκευαστών και ανεξέλεγκτος τρόπος κοστολόγησης. Ευτυχώς μπήκε μέσα η επιστήμη οπότε με γενικά "λογικά" κόστη αγοράζεις συσκευές πραγματικά υψηλής πιστότητας. Όπως και σε όλα τα είδη έτσι και στο χόμπυ έχουμε σημαντικές εξελίξεις που έφεραν τα πάνω κάτω με το πως ακούμε σήμερα μουσική. Βέβαια το πρόβλημα παραμένει με την πανσπερμία κατασκευαστών που ο καθένας διατείνεται ότι αυτός ξέρει την αλήθεια για να ακούσεις πράγματα και θάματα, και κανένα φυσικά σύστημα δεν ακούγεται ίδιο με το άλλο.
Η αντιστοιχία παραμένει ότι τα συστήματα αναπαραγωγής έχουν σχέση με το φυσικό γεγονός όσο μια πλαστική γυναίκα με την αληθινή δυστυχώς, και μάλλον δεν προβλέπεται να αλλάξει.
Αυτό που με λυπεί περισσότερο είναι ότι η χρυσή εποχή για την Ελλάδα της 10ετίας του 2000 όπου στηνόταν ναυαρχίδες στις εκθέσεις πέρασε, αλλά θα ζήσουμε και χωρίς αυτές τι να κάνουμε.....................
Κάποιοι αντίθετα. Την εποχή εκείνη λόγω άρνησης (σιγά τώρα τι να κάνουν τα καλώδια έλεγαν) και αυτό τους οδήγησε σε άγνοια που την έχουν ακόμα.Οι ακόμη πιο λίγοι που δεν χρησιμοποιούν επώνυμα καλώδια το κάνουν λόγω άρνησης.Την εποχή εκείνη το έκαναν από άγνοια.
Athens audio center λεγότανΝαι Μηθύμνης έχεις δίκιο. Είχα αγοράσει το 1986 πρωτο έτος με τα χρήματα της υποτροφίας μου λόγω εισαγωγής χα χα έναν marantz κια κάτι άλλα απο εκεί. Ακόμη παίζουν , no joke. χωρίς βλάβη ποτέ. Είχα κατέβει για αυτόν τον λόγο και μόνο Αθήνα απο Θεσσαλονίκη.
Όπως εμπαινες αρσιτερά είχε ράφια μέχρι πάνω με ενισχυτές κλπ και πατούσες κουμπιά που άκουγες διάφορους συνδυασμούς πηγών, ενισχυτών και ηχείων. Μετά νομίζω αυτός έκανε αντιπροσωπιεία γνωστή και μεγάλη που ξέρω το όνομα της αλλά δεν είμαι σίγουρος όποτε δεν την λέω.
και το όνομα του ιδιοκτήτη, νομίζω, ήταν ΑποστολέρηςAthens audio center λεγόταν
Παύλος Αποστολερης.και το όνομα του ιδιοκτήτη, νομίζω, ήταν Αποστολέρης